اما من

اما تو دستای من که هیچ قفسی نیست برای کسی

هیچ زنجیری نیست برای پایی

 

دستت رو بیار و تو ذهنم فرو کن ،  بگرد

می بینی ، برای آزار تو هیچ ندارم

پس چرا شک کرده بودی

 

درونم رو جستجو کن ، بشناس منو

موجودی نیستم که بخواد حمله ور باشه، تصاحب کنه، نادیده بگیره

اینگونه بودن رو دوست ندارم و همین دوست نداشتن بهترین دلیل برای انجام ندادنشه

ولی بذار خواهش کنم، اول درونم رو جستجو کن و بعد به من لبخند بزن

 

بیا

بیا و جیبهای من رو بگرد

می بینی ، برای تو فقط پر آوردم

یه دنیا پرهای روشن

بردار ، هر چقدر که برای یه پرواز لطیف لازم داری

که ابن پرها تمومی ندارن

 

و من می دونم که

 انسانهای زیبا همیشه تو جیبهاشون پر دارن

انسانهای زیبا هیچوقت با دستشون نمی تونن قفس بسازن

 

اما باید مواظب باشم

باید مواظب باشم که انسانهایی رو که دوست دارم نیازارم

 

مهم نیست که خدا یا هر کلیشه دیگه ای از دستم راضی باشه

مهم اینه که خودم و انسانهای دوست داشتنی ام از هم خوش باشیم

که وقتی به خودم فکر می کنم احساس خوشایندی بهم دست بده