ماه تلخ

 

 

اونقدر آسمون این شبا ابریه که هر چی می گردم اثری از ماه نیست

چشمام آروم ندارن

چشمام بغض دارن

 

اونقدر ابرهای این شبا تاریکن که احساس می کنم ماه من ازم سرزمین ها فاصله داره

دوست داشتم همه کوهها و دشتها و فاصله ها رو بدست می آوردم

تا یه بار دیگه و با تمام تنم ماه رو بغل کنم و اونقدر تو سینم فشارش بدم تا در هم حل بشیم

ذره ذره وجودمون از هم زیبا بشه

تمام خالی های هم رو پر کنیم

 

---

 

خب ماه رویت شد

اما چه تلخ بود

زیبا بود همچنان  اما تلخ