شبهای دیوانگی
در وجود دخترک چیزی هست. حسی برای لمس
لمس دنیاهای ناپیدا. یا به قول سهراب جهت تازۀ اشیا
یا از زبان دخترک که می گه: «گونۀ متفاوت»
و براستی که گونه ای متفاوت داره این دختر. نگاهی سرشار به دنیا. نگاهی زیبا
این که نمادهایی خاص برای دنیای رنگارنگش داره
که بی تردید برای من یکی از قشنگترین اونا، شبهای ماه کامله
دخترک می گفت دیوانه می شم زیر نور ماه، تنم رو عطرآگین می کنه این نور
مستم می کنه، تحریکم می کنه، دیوووونم می کنه، عریان می شم و غلت زنان شادی می کنم
امشب ماه کامل شده
امشب هم ماه ماه شده
ماه و زیبا
بی اختیار به یاد دخترک می افتم که امشب ، شب اونه
که امشب توی تنهاییش ماه رو می فهمه، ماه رو نفس می کشه
یاد شبی می افتم که می دیدم چطور مهتاب روی پوستش چکید و دخترک خوشبو شد
تازه شد، ناب شد، دخترک شراب شد
و سر رفت از زیبایی و زنانگی
دخترک یک فرصته
باید ببینمش
دخترک یک انسانه ...
دخترک یک انسانه ...
